Proxmox VE · Linux Networking

Proxmox VE Linux Bonding Rehberi: 7 Mod ve LACP

Proxmox VE üzerinde yedi bonding modunun çalışma prensipleri, avantajları, kısıtları, switch gereksinimleri ve örnek yapılandırmaları.

Linux Bonding nedir?

Linux Bonding, birden fazla fiziksel ağ kartını (NIC) bond0 gibi tek bir mantıksal arayüzde toplar. Bir bond, arıza halinde bağlantının devam etmesini sağlayabilir veya birden fazla trafik akışını farklı portlara dağıtabilir. İki adet 1 Gbps port, tek bir TCP akışında otomatik olarak 2 Gbps sağlamaz.

Bir Proxmox sunucusunda yaygın mimari eno1 + eno2 → bond0 → vmbr0 → Sanal makineler biçimindedir. Ana bilgisayarın yönetim IP adresi, bridge kullanılan bu örnekte vmbr0 üzerinde tanımlanır.

Yedi bonding modunun karşılaştırılması

Mode 0 – balance-rr (Round Robin)

Çalışma mantığı: Paketler sırayla fiziksel portlardan gönderilir: ilk paket eno1, ikinci paket eno2, üçüncü paket yeniden eno1. Bu, paket düzeyinde trafik dağıtımıdır.

Avantajlar: Birden çok fiziksel hattı kullanabilir; desteklenen ortamda yüksek toplam aktarım ve link yedekliliği sağlayabilir.

Dezavantajlar: Farklı yollardan giden paketler sırasız ulaşabilir ve TCP performansını olumsuz etkileyebilir. Switch tarafında genellikle uyumlu statik link aggregation gerekir. Her topolojide tek akış hızının artacağı düşünülmemelidir.

Kullanım: Paket sıralama ve cihaz uyumluluğu test edilmiş özel ağ tasarımları. Genel Proxmox üretim ağı için ilk tercih değildir.

Mode 1 – active-backup

Çalışma mantığı: Bir NIC aktif trafik taşırken diğerleri yedekte kalır. Aktif port kaybedildiğinde yedek port devreye girer. bond-primary ile tercih edilen NIC belirlenebilir.

Avantajlar: Kurulumu kolaydır; özel LACP gerektirmez; doğru tasarımda farklı switch bağlantılarıyla yedeklilik sağlar. Proxmox yönetim ağı için iyi bir tercihtir.

Dezavantajlar: Aynı anda yalnızca bir port trafik taşır. İki adet 1 Gbps bağlantı birlikte 2 Gbps toplam veri aktarımı sunmaz. Sadece fiziksel link izleme (miimon) bazı üst ağ arızalarını saptamaz.

Kullanım: Yönetim ağı, küçük/orta ölçekli sanallaştırma ve fiziksel bağlantı yedekliliğinin bant genişliğinden daha önemli olduğu sistemler.

Mode 2 – balance-xor

Çalışma mantığı: İletim için port seçimi hash fonksiyonuyla yapılır. xmit_hash_policy kullanılarak L2, L3 veya bazı durumlarda L4 bilgilerine göre akış dağıtılabilir. Aynı akışın aynı portu izlemesi, paket sırasını korumaya yardımcı olur.

Avantajlar: Çok sayıda akışı dağıtabilir; yedeklilik sağlar; balance-rr moduna göre akış başına daha tutarlı davranır.

Dezavantajlar: Karşı tarafta genellikle statik port aggregation gerekir. Tek bir bağlantı çoğunlukla tek fiziksel port kapasitesiyle sınırlıdır; hash dağılımı eşit olmayabilir.

Kullanım: LACP yerine statik port-channel kullanan altyapılar.

Mode 3 – broadcast

Çalışma mantığı: Giden her paket bond içindeki tüm aktif NIC’lerden iletilir. Amaç performans değil, paket iletim yolunun çoğaltılmasıdır.

Avantajlar: Çok özel yedekli ağ tasarımlarında birden fazla fiziksel yoldan gönderim yapılabilir.

Dezavantajlar: Ağ kullanımını katlar, alıcıda tekrar eden paketler oluşturabilir ve normal VM trafiğine kapasite kazandırmaz. Switch ve topoloji dikkatle tasarlanmalıdır.

Kullanım: Sadece paket çoğaltmanın bilinçli olarak gerekli olduğu özel uygulamalar.

Mode 4 – 802.3ad (LACP)

Çalışma mantığı: LACP, birden çok fiziksel bağlantının mantıksal bir agregasyon grubu olarak yönetilmesini sağlar. Trafik akışları, seçilen hash politikasına göre üye portlara dağıtılır. Örneğin iki adet 10 Gbps port, yeterli sayıda paralel akış varsa yaklaşık 20 Gbps toplam link kapasitesi sunabilir. Tek bir TCP bağlantısı genellikle bir üye portun kapasitesini aşmaz.

Avantajlar: Kurumsal switch desteği, dinamik grup kontrolü, port arızalarına karşı koruma ve çok sayıda eşzamanlı akışta yüksek toplam bant genişliği.

Dezavantajlar: Switch üzerinde aynı LACP grubunun tanımlanması gerekir. İki farklı switch’e tek LACP bond bağlantısı için MLAG/stacking veya eşdeğer çoklu kasa desteği gerekir. Hash politikası ve VLAN ayarları doğru seçilmelidir.

Kullanım: Çok VM’li Proxmox sunucuları, yedekleme, paralel depolama akışları ve migration trafiği. layer3+4 bazı akışları daha iyi dağıtabilir; ancak trafik türü ve 802.3ad paket sıralama uyumluluğu açısından dikkatle değerlendirilmelidir.

Mode 5 – balance-tlb (Adaptive Transmit Load Balancing)

Çalışma mantığı: Giden trafik, NIC yükleri ve link özellikleri dikkate alınarak dağıtılabilir. Gelen trafik esas olarak seçilmiş bir alıcı NIC üzerindedir. Switch’te özel agregasyon yapılandırması gerekmez.

Avantajlar: LACP’siz giden trafik dengelemesi ve fiziksel link yedekliliği.

Dezavantajlar: Gelen trafik çoğunlukla tek portla sınırlıdır. Köprülenen sanal makine ağları ve karmaşık MAC topolojilerinde uyumluluk ayrıca test edilmelidir.

Kullanım: Özel switch yapılandırmasının olmadığı, ağırlıklı gönderim yapan ve uyumluluğu doğrulanmış Linux sunucuları.

Mode 6 – balance-alb (Adaptive Load Balancing)

Çalışma mantığı: balance-tlb özelliklerine ek olarak IPv4 gelen trafik dağıtımı için ARP tabanlı mekanizmalar kullanır. Farklı IPv4 eşleri farklı fiziksel MAC adreslerine yönlendirebilir.

Avantajlar: LACP olmadan giden trafiği ve uygun IPv4 gelen trafiği dağıtabilir; yedeklilik sunar.

Dezavantajlar: IPv6 için aynı ARP tabanlı gelen trafik dengelemesi yoktur. Port security, ARP denetimleri, Linux Bridge ve çoklu VM MAC adresleriyle uyumluluk sorunu yaşanabilir.

Kullanım: İyi test edilmiş özel fiziksel Linux sunucu senaryoları; genel Proxmox VM ağı için öncelikli tercih değildir.

Proxmox web arayüzünden bond oluşturma

Node → System → Network → Create → Linux Bond yolunu izleyin. Name alanına bond0, Slaves alanına eno1 eno2 girin ve Mode seçin. Autostart etkin olabilir. IPv4/CIDR ve Gateway yalnızca IP’yi doğrudan bond’a verecekseniz kullanılır; sanal makineleri bir Linux Bridge ile bağladığınız yaygın tasarımda IP genellikle bridge’e atanır.

Hash policy trafik dağıtımını; bond-primary ise özellikle active-backup için öncelikli portu etkiler. Ağ ayarlarını uzaktan uygulamadan önce fiziksel konsol veya iDRAC/iLO/IPMI gibi bağımsız yönetim erişimi sağlayın.

Örnek: active-backup + Linux Bridge

auto eno1
iface eno1 inet manual

auto eno2
iface eno2 inet manual

auto bond0
iface bond0 inet manual
    bond-slaves eno1 eno2
    bond-mode active-backup
    bond-miimon 100
    bond-primary eno1

auto vmbr0
iface vmbr0 inet static
    address 192.168.10.10/24
    gateway 192.168.10.1
    bridge-ports bond0
    bridge-stp off
    bridge-fd 0

Örnek: 802.3ad LACP + Linux Bridge

auto eno1
iface eno1 inet manual

auto eno2
iface eno2 inet manual

auto bond0
iface bond0 inet manual
    bond-slaves eno1 eno2
    bond-mode 802.3ad
    bond-miimon 100
    bond-xmit-hash-policy layer3+4
    bond-lacp-rate fast

auto vmbr0
iface vmbr0 inet static
    address 192.168.10.10/24
    gateway 192.168.10.1
    bridge-ports bond0
    bridge-stp off
    bridge-fd 0

Not: Bu IP’ler ve NIC isimleri örnektir. LACP örneğinde karşı switch portları aynı LAG/LACP grubunda yapılandırılmalıdır.

Bond durumunu doğrulama

cat /proc/net/bonding/bond0
ip -br link
ip -br address
ethtool eno1
ethtool eno2

/proc/net/bonding/bond0 çıktısı bonding modunu, link durumlarını ve LACP gibi modlara özgü bilgileri gösterir. LACP bağlantısını switch tarafından da doğrulayın.

Proxmox Cluster ve Corosync için uyarı

Corosync, kararlı ve düşük gecikmeli ağ ister. Proxmox belgelerindeki tavsiyelere uygun olarak Corosync için ayrı fiziksel bağlantılar ve bağımsız ağ yolları planlamak, sıradan bir bond’a güvenmekten daha sağlıklıdır. Özellikle bazı yük dengeleme modları link arızalarında sorun çıkarabilir. Corosync’i yoğun VM/storage trafiğinden ayırın; LACP kullanıyorsanız bağlantı geçiş sürelerini ölçün.

Sık sorulan sorular

İki adet 1 Gbps NIC ile tek bağlantı 2 Gbps olur mu?

Genellikle hayır. Uygun LACP ve çoklu akış senaryolarında toplam bant genişliği yaklaşık 2 Gbps olabilir, ancak bir TCP akışı çoğunlukla tek üye bağlantı ile sınırlıdır.

Yönetilebilir switch şart mı?

Hayır. active-backup özel bir agregasyon konfigürasyonu gerektirmez. 802.3ad için LACP uyumlu switch gerekir.

Bonding ve Linux Bridge aynı şey mi?

Hayır. Bonding fiziksel NIC’leri mantıksal bir arayüzde toplar. Bridge sanal makineleri Layer 2 seviyesinde ağa bağlar.

Bonding Proxmox HA’nın yerine geçer mi?

Hayır. Bonding ağ hattı yedekliliği sağlar; Proxmox HA ise VM/konteyner hizmetlerinin cluster düzeyinde kurtarılması ve çalıştırılmasıyla ilgilenir.

Sonuç

Çoğu Proxmox üretim ortamında active-backup, kolay yönetilen yedeklilik için; 802.3ad (LACP) ise uygun switch altyapısında çoklu akış toplam kapasitesi için ilk değerlendirilecek modlardır. Diğer seçenekler ancak amaçları, ağ topolojisi ve arıza senaryoları doğrulandığında kullanılmalıdır.

Teknik kaynaklar / Technical references

• Proxmox VE Network Configuration
• Linux Kernel Ethernet Bonding
• Proxmox VE Documentation